Λίγες σκέψεις για τον διαγωνισμό της Eurovision...
Πρώτα από όλα συγχαρητήρια στο Ισραήλ και την Netta για την Καθαρή νίκη τους. Στη συνέχεια συγχαρητήρια στην Κύπρο και την Ελένη. Επίσης συγχαρητήρια στην Ελληνική συμμετοχή για το θάρρος της να διαγωνιστεί με ένα όμορφο τραγούδι ερμηνευμένο από μια ωραία φωνή και παρουσία και συνοδευόμενο από μηδενική κρατική υποστήριξη, λες και είναι αμάρτημα μέγα να διακριθούμε σε οτιδήποτε συμμετέχουμε, από έναν μουσικό διαγωνισμό έως ένα μεγάλο επιστημονικό forum... Απλά κόμπλεξ! Τέλος συγχαρητήρια σε όλους τους συμμετέχοντες.
Κάποια στιγμή πρέπει να μάθουμε να δεχόμαστε την ήττα όπως και την νίκη. Είμαστε πολύ κακοί στο πρώτο και υπέρμετρα εκδηλωτικοί στο δεύτερο...
Όχι, δεν ενώθηκαν οι απανταχού σιωνιστές για να νικήσει το Ισραήλ! Αν ήταν έτσι θα νικούσε κάθε χρόνο. όχι, δεν μας σνομπάρει όλη η Ευρώπη και αποκλειστήκαμε! Εμείς οι ίδιοι ως κράτος σνομπάραμε τον διαγωνισμό... όχι, δεν είναι σημαντικό γεγονός αυτός ο διαγωνισμός! Είναι ένα ψυχαγωγικό πρόγραμμα, και ως τέτοιο θα πρέπει να κρίνεται... Όχι, δεν είναι ένα πανηγυράκι! Εμείς είμαστε κομπλεξικοί και πολύ απλά όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια...
Όσον αφορά στην Ελένη Φουρέιρα, εγώ το μόνο που είδα είναι ένα γλυκό κορίτσι με ωραία σκηνική παρουσία, που δουλεύει πολύ, που φωνητικά στήριξε το , απλό βέβαια, τραγούδι και που από την αρχή ως το τέλος έδειξε με τις δηλώσεις της ταπεινότητα και αγάπη για την Κύπρο, την Ελλάδα και φυσικά για την χώρα καταγωγής της, την Αλβανία, και πολύ καλά έκανε! Δηλαδή όταν η Βίκυ Λέανδρος εκπροσωπούσε το Λουξεμβούργο, ήταν καλύτερη από την Ελένη Φουρέιρα που εκπροσωπεί την Κύπρο; Και δεν μιλώ για τραγουδιστική αξία...
Ας μάθουμε επιτέλους να μην μπλέκουμε τα πράγματα και να μην κρίνουμε όπως μας συμφέρει!
Και του χρόνου και καλά μυαλά...