Πέμπτη 29 Μαΐου 2014
ΑΣ ΗΣΟΥΝΑ…
Ας ήσουνα μωρό μου
Για λίγο στο πλευρό
μου
Να γέμιζες με χρώμα
Το γκρίζο όνειρό μου.
Ας ήσουνα καρδιά μου
Μέσα στην αγκαλιά μου
Να έδινες ανάσα
Στα ανόητα φιλιά μου.
Ας ήσουνα ψυχή μου
Ξανά μες στη ζωή μου
Και να ‘δινες
ζωντάνια
Στο άψυχο κορμί μου.
Μα όμως έχεις φύγει
Και ο καημός με
πνίγει
Η αγάπη που σου έδωσα
Για σένα ήταν λίγη.
Με ‘χεις αφήσει μόνο
Παλεύω με τον πόνο
Για σένα αγάπη είχα
πολλή
Αλλά δεν είχες χρόνο…
ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ
Ακόμα μια νύχτα
κοιμάμαι μονάχος
η αγάπη μου κύμα
κι εσύ ένας βράχος.
Ακόμα μια νύχτα
το σώμα παγώνει
στο σπίτι χειμώνας
κι εσύ χελιδόνι.
Ακόμα μια νύχτα
η ζωή μου τελειώνει
ο έρωτάς μου ένας
ήλιος
κι εσύ είσαι χιόνι.
Ακόμα μια νύχτα
που το δάκρυ
στεγνώνει
τα φιλιά μου αέρας
κι εσύ ήσουν σκόνη.
Ακόμα μια νύχτα
να σε δω δεν μπορώ
η αγκαλιά μου μια
φλόγα
κι εσύ είσαι νερό.
Ακόμα μια νύχτα
που ζητάω ένα χάδι
τα όνειρά μου ένα φως
κι εσύ είσαι σκοτάδι.
Στην αγάπη μωρό μου
ήσουν νύχτα, ήμουν μέρα
οι αντιθέσεις μας
ήταν
για τον έρωτα σφαίρα…
Δευτέρα 5 Μαΐου 2014
ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΑΝΤΙΟ
Τι με κοιτάς, γιατί
απορείς;
Δεν ήταν εύκολο ποτέ
Σε μια σχέση να ‘ναι
τρεις.
Κι αν σ’ αγαπώ, κι αν
μ’ αγαπάς
Κι οι δυο μας το
γνωρίζουμε
Μετά από ‘δω, αλλού
θα πας.
Ο έρωτας που είχαμε
Ήταν μόνο για δύο
Μα αφού η καρδιά σου
είναι αλλού
Καιρός να πούμε
αντίο.
Τι με ρωτάς, γιατί
μιλάς;
Δεν ήτανε σωστό ποτέ
Για δύο να πονάς.
Κι αν σε ζητώ, κι αν
με ζητάς
Κι οι δυο μας το
γνωρίζουμε
Εδώ κοιμάσαι, αλλού
ξυπνάς.
Η αγάπη αυτή που
είχαμε
Χωρούσε μόνο δύο
Κι αφού πια άλλον
αγαπάς
Καιρός να πούμε
αντίο.
Πέρασε
την είσοδο της δουλειάς του με το αίσθημα του μελλοθάνατου λίγο πριν του
χορηγήσουν τη θανατηφόρο ένεση. Ίσως και να ήταν μια κάποια λύτρωση αν κάτι
τέτοιο ήταν πραγματικότητα… Ίσως να ήταν προτιμότερη μια θανατηφόρος ένεση από
αυτόν τον καθημερινό θάνατο εδώ μέσα.
-
Καλημέρα.
-
Καλημέρα Έκτορα.
Τα χάλια σου φαίνεσαι να έχεις.
-
Δεν κοιμήθηκα
καλά.
-
Μάλλον δεν πρέπει
να κοιμάσαι καλά μέρες τώρα, γιατί έτσι είσαι συνεχώς.
-
(Άντε γαμήσου)
Προβλήματα ρε Μαίρη… Προβλήματα…
-
Όλοι μας έχουμε
προβλήματα αλλά δεν μας παίρνει από κάτω!
-
(Στα αρχίδια μου)
Χαίρομαι που το ακούω και πάντα να είστε έτσι.
-
Τα έμαθες τα νέα;
-
Ποια νέα Στάθη;
-
Η Σία χώρισε με
τον δικό της. Μεγάλο δράμα! Μας πήρε τηλέφωνο πρωί πρωί, ότι τάχα δεν είναι
καλά και δεν θα έρθει σήμερα. Ότι έχει πυρετό ή κάτι τέτοιο… Μπλα μπλα μπλα
μπλα…
-
Μπορεί όντως να
μην είναι καλά η γυναίκα ρε συ.
-
Ναι μας έπεισε!
Έλα μωρέ, τις προάλλες μας έλεγε ότι δεν τα πάει καλά με τον δικό της και τώρα
ξαφνικά αρρώστησε…
-
Α, τόσο
ενημερωμένοι είστε. Τα συνδυάσατε όλα και την χωρίσατε από μόνοι σας!
-
Ε καλά…
Τα ίδια και τα
ίδια κάθε μέρα! Κουτσομπολιό, πισώπλατα μαχαιρώματα και κακοήθειες. Πόσο τα
σιχαινόταν όλα αυτά! Ήταν τόσο δύσκολο να κοιτάει ο καθένας τη δουλειά του;
Όλοι είχαν άποψη για όλους και για όλα! Οι παντογνώστες! Οι φύλακες των χρηστών
ηθών και εθίμων. Ποιος ξέρει τι κρύβουν οι ίδιοι στις ¨καμπούρες¨τους…
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)