Πέρασε την είσοδο της δουλειάς του με το αίσθημα του μελλοθάνατου λίγο πριν του χορηγήσουν τη θανατηφόρο ένεση. Ίσως και να ήταν μια κάποια λύτρωση αν κάτι τέτοιο ήταν πραγματικότητα… Ίσως να ήταν προτιμότερη μια θανατηφόρος ένεση από αυτόν τον καθημερινό θάνατο εδώ μέσα.

-         Καλημέρα.

-         Καλημέρα Έκτορα. Τα χάλια σου φαίνεσαι να έχεις.

-         Δεν κοιμήθηκα καλά.

-         Μάλλον δεν πρέπει να κοιμάσαι καλά μέρες τώρα, γιατί έτσι είσαι συνεχώς.

-         (Άντε γαμήσου) Προβλήματα ρε Μαίρη… Προβλήματα…

-         Όλοι μας έχουμε προβλήματα αλλά δεν μας παίρνει από κάτω!

-         (Στα αρχίδια μου) Χαίρομαι που το ακούω και πάντα να είστε έτσι.

-         Τα έμαθες τα νέα;

-         Ποια νέα Στάθη;

-         Η Σία χώρισε με τον δικό της. Μεγάλο δράμα! Μας πήρε τηλέφωνο πρωί πρωί, ότι τάχα δεν είναι καλά και δεν θα έρθει σήμερα. Ότι έχει πυρετό ή κάτι τέτοιο… Μπλα μπλα μπλα μπλα…

-         Μπορεί όντως να μην είναι καλά η γυναίκα ρε συ.

-         Ναι μας έπεισε! Έλα μωρέ, τις προάλλες μας έλεγε ότι δεν τα πάει καλά με τον δικό της και τώρα ξαφνικά αρρώστησε…

-         Α, τόσο ενημερωμένοι είστε. Τα συνδυάσατε όλα και την χωρίσατε από μόνοι σας!

-         Ε καλά…

  Τα ίδια και τα ίδια κάθε μέρα! Κουτσομπολιό, πισώπλατα μαχαιρώματα και κακοήθειες. Πόσο τα σιχαινόταν όλα αυτά! Ήταν τόσο δύσκολο να κοιτάει ο καθένας τη δουλειά του; Όλοι είχαν άποψη για όλους και για όλα! Οι παντογνώστες! Οι φύλακες των χρηστών ηθών και εθίμων. Ποιος ξέρει τι κρύβουν οι ίδιοι στις ¨καμπούρες¨τους…