Σκοτάδι πυκνό καλύπτει την πλάση

και το θρόισμα του ανέμου μοιάζει να δίνει ζωή στη φύση

που αγαλιασμένη προσμένει το αύριο...

Κι εσύ , μωρό μου , κοιμάσαι...

Μα το σώμα μόνο κοιμάται...

Ο νους ταξιδεύει σε όνειρα γλυκά...

Η ψυχή αναζητά με αγωνία κάτι για να νιώσει ολοκληρωμένη...

Μα είναι δύσκολο να βρεθεί το κάτι που σημαίνει τα πάντα!

Είναι δύσκολο το μισό να γίνει ολόκληρο...

Γιατί , μωρό μου , χρεάζονται δύο για να γίνουν ένα...

Δυο κορμιά , δυο ψυχές , δυο ανάσες που θα συναντήσουν η μια την άλλη

δίνοντας ζωή στο ολοκληρωμένο ΕΝΑ!

Χρειάζονται δυο βλέμματα

που θα μαγνητίσουν το ένα το άλλο

και δυο χείλη

που θα ενωθούν προσφέροντας , χωρίς ενδοιασμούς ,

πνοή ζωής στο σώμα

που αποκαμωμένο έχει πέσει σε λήθαργο...

Χρειάζονται δυο αγκαλιές

που θα σμίξουν δυο ριμαγμένα κορμιά

και θα τα αναζωογονήσουν...

Χρεάζονται δυο άνθρωποι

που άδολα θα προσφέρουν αγάπη

ο ένας στον άλλο

σηματοδοτόνταςτο ξεκίνημα μιας νέας ζωής...

Και να , νιώθω να είμαι το μισό που ψάχνεις...

Ξέρω πως το μισό που ψάχνω είσαι εσύ...

Ελπίζω εμείς να είμαστε τα δυο μισά που θα γίνουν ΕΝΑ!

Κοιμήσου μωρό μου...

Και όταν τα μάτια σου αντικρύσουν το φως της μέρας ,

θα είμαι εκεί με ένα χαμόγελο φωτεινό και καθαρό...

Κοιμήσου μωρό μου και θα σου πώ το καλημέρα με ένα ζεστό φιλί

στα γλυκά σου χείλη...